Zwój 1 (139) „Uczucia pary”

Kagome wraca do swojego normalnego szkolnego życia. Przy okazji jest podejrzewana przez swoje koleżanki o posiadanie jakiegoś chłopaka. Tymczasem po drugiej stronie studni Inuyasha nie ma najmniejszej ochoty pogodzić się z Kagome. Wciąż nie może zapomnieć widoku panny Higurashi trzymającej rannego Kougę. Jednak gdy tylko jego przyjaciele zostawiają go samego, decyduje się wrócić do świata Kagome, by zmusić ją do przeprosin. Kagome opowiada swym koleżankom o swoim rzekomym chłopaku. Robi to raczej w negatywnym świetle. Hanyou wkrada się do pokoju Kagome, jednak gdy ta wraca do domu, półdemon traci odwagę i zmyka z powrotem do swojego świata. Tymczasem Kagome, przemyślawszy ostatnie wydarzenie związane z Kougą, zastanawia się czy ostatnia kłótnia rzeczywiście nie była jej winą.

Zwój 2 (140) „Po drugiej stronie studni”

Kagome, a raczej jej koleżanki, umawiają ją z Hojo, który bardzo by chciał pójść z nią w końcu do kina. Wieczorem Kagome postanawia skorzystać z okazji i pouczyć się wreszcie do egzaminów , jednak zamiar ten kończy się szybkim zaśnięciem nad książkami. Gdy Kagome smacznie sobie śpi, do jej pokoju wkrada się Inuyasha. Okazuje się, że dziewczyna ma o nim sny i mówi przez sen. Na nieszczęście hanyou z ust śpiącej Kagome pada także jedno jakże nieprzyjemne dla niego słówko. Gdy budzik zaczyna dzwonić Inuyasha ucieka biorąc ze sobą dziwne źródło hałasu. Obudziwszy się, panna Higurashi zauważa ślady Inuyashy. Odwołuje spotkanie z Hojo i wraca do feudalnej Japonii. Hanyou przy pierwszej okazji przeprasza Kagome za... zepsuty budzik. Dziewczyna postanawia zapomnieć o ostatniej sprzeczce. Wszystko wraca do normy.

Zwój 3 (141) „Perswazja”

Nasi bohaterowie są w trakcie poszukiwania kolejnego fragmentu Shikon no Tama, który jest prawdopodobnie w posiadaniu jakiegoś niedźwiedzia zabijającego ludzi. Udaje się im go odnaleźć jednak Inuyashy nie udaje się wykończyć przeciwnika. Niedźwiedź po otrzymaniu ciosu zaczyna uciekać. Inuyasha i przyjaciele ruszają za nim w pogoń lecz na ich drodze staje rój Saimyoushou, który atakuje rannego niedźwiedzia i zabieraja mu odłamek klejnotu Shikon, po czym ucieka. Nasi bohaterowie ruszają za nimi mając nadzieję, że doprowadzą ich one do Naraku. Tymczasem Kouga dostaje informację od wilczych demonów z innej jaskini o położeniu fragmentów klejnotu Shikon, jednak nie decyduje się skorzystać z okazji. Jego głównym celem jest teraz Inuyasha, po za tym jego rany jeszcze się nie zagoiły. Pozostałe wilki decydują się wyruszyć po klejnot bez wilczego przywódcy, zwłaszcza, że jest on w jakimś zamku strzeżony jedynie przez ludzi. Gdy docierają na miejsce zastają jedynie jedną kobietę... Do Kougi powraca tylko jeden z wilków. Jest poważnie ranny. Ma informację o poważnych tarapatach w jakie wpadli jego przyjaciele. Kouga otrzymuje od niego fragment Shikon no Tama, który udało się zdobyć jego rannemu towarzyszowi. Gdy Kouga opuszcza jaskinię by ruszyć z odsieczą, ranny demon natychmiast pada trupem. Tymczasem Inuyasha i przyjaciele podążając za Saimyoushou trafiają do siedziby Naraku.

Zwój 4 (142) „Taniec trupów”

Nasi bohaterowie zastają na miejscu martwe wilcze demony, lecz ku ich zaskoczeniu te zaczynają się podnosić i ich atakować. Ich ciała są kontrolowane przez kobietę spotkaną wcześniej przez wilki - Kagurę, stojącą po stronie Naraku. Tuż przed przybyciem Kougi Kagura przestaje kontrolować ciała poległych wilków. Te natychmiast padają na ziemię. Przywódca wilków jest przekonany, że za śmierć jego przyjaciół odpowiedzialny jest Inuyasha. Okazuje się, że fragment klejnotu Shikon, który Kouga otrzymał i którym wzmocnił swoje ramie, działa zdecydowanie lepiej niż ten, który stracił w walce z ptasimi demonami. Kagome zauważa, że to co Kouga ma w ramieniu nie jest klejnotem Shikon no Tama. Inuyasha nie jest w stanie się wybronić przeciwko nowej, potężnej mocy przywódcy wilków. Przy jednym ze starć traci Tetsusaigę. Kagome próbuje powstrzymać Kougę przed dalszą walką i wyjaśnić co się stało naprawdę, jednak ten nie ma zamiaru jej słuchać. Walka Inuyashy z Kougą trwa dalej. Tymczasem Miroku i Sango decydują się poszukać w zamku osoby odpowiedzialnej za śmierć wilków i kontrolowanie ich ciał.

Zwój 5 (143) „Kagura”

Inuyasha wciąż walczy z Kougą. Przy jednym ze starć przywódca wilków łamie hanyou rękę. Miroku i Sango odnajdują w zamku samego Naraku. Okazuje się, że jego informacja o rzekomych fragmentach Shikonu była tylko podtekstem by zwabić Kougę. Ten, w tym samym momencie zadaje Inuyashy potężny cios w klatkę piersiową. Wygląda na to, że Inuyasha ginie. Na miejsce zjawia się Kagura. Przy pomocy zabitych demonów wilków atakuje Kougę, który dopiero teraz wierzy, że to nie hanyou zabił jego przyjaciół. Kouga nie jest w stanie walczyć, gdyż otrzymany niedawno fragment klejnotu Shikon okazuje się być zatrutą fałszywką. Kagura potężnym atakiem poważnie rani przywódcę wilków.

Zwój 6 (144) „Władczyni wiatru”

Kagura ma zamiar odciąć Koudze nogi wraz z fragmentami klejnotu Shikon, lecz zostaje powstrzymana przez strzałę Kagome. Teraz to dziewczyna staje się jej głównym celem. Kagura atakuje pannę Higurashi swymi wietrznymi ostrzami. Przed pewną śmiercią ratuje ją Inuyasha. Dochodzi do starcia pomiędzy psim półdemonem, a Kagurą. Hanyou nie jest jednak w stanie zagrozić przeciwniczce z zapachem Naraku, jak to stwierdza Inuayasha. Kagura przy pomocy swego wachlarza tworzy tornada, którymi chce pociąć swego przeciwnika. Kagome próbuje pomóc leżącemu Koudze, jednak nie może wyciągnąć z jego ręki zatrutego kawałka kryształu. Inuyasha nie może zaatakować swej przeciwniczki "raną wiatru", gdyż ta posiada pełną kontrolę nad powietrzem. Decyduje się na desperacki ruch: chce by Kagome strzeliła do niego z łuku...

Zwój 7 (145) „Pająk na plecach”

Kagura atakuje Inuyashę wszystkimi swymi tornadami. Kagome postanawia zaufać hanyou i strzela do niego z łuku. Inuyasha unika o centymetry strzały Kagome, której moc powoduje chwilową utratę władzy Kagury nad powietrzem i daje możliwość zaatakowania jej "raną wiatru". Kagurze udaje się ujść z życiem przed śmiercionośnym atakiem, gdyż Inuyasha mając złamaną rękę nie mógł użyć pełnej mocy ostatecznego ataku. Kagura ucieka. Inuyasha dostrzega na jej plecach przez rozerwane szaty znak pająka, który już gdzieś widział. Wszyscy wykluczają możliwość, by Kagura była samym Naraku w zmienionej postaci, gdyż, choć oboje mają taki sam zapach, to walczyła ona jakby widziała ich po raz pierwszy.

Zwój 8 (146) „Enigma Kagury”

Kouga, w wyniku trucizny z fałszywego fragmentu klejnotu Shikon, jest w coraz gorszym stanie. Inuyasha chce wykończyć przywódcę wilków, jednak Kagome powstrzymuje go. Ponieważ nie jest ona w stanie wyciągnąć trującego kryształu gołymi rękoma, robi to przy pomocy strzały. Inuyasha ma ochotę walczyć z Kougą, który wyjątkowo szybko odzyskuje siły, jednak ten nie ma ochoty na walkę i w swoim stylu ucieka w siną dal. Przywódca wilków chce pomścić swych przyjaciół, zabitych przez Kagurę i Naraku. Kagura wraca do Naraku. Jest na niego wściekła, gdyż ten nie powiadomił jej o możliwościach miecza Inuyashy. Jest jednak wobec niego bezsilna. Pochodzi z jego ciała i ma on w posiadaniu jej serce. W każdej chwili może ją unicestwić. Posyła ją w bój jeszcze raz. Ma teraz podążyć śladami jej starszej siostry – Kanny.

Zwój 9 (147) „Koharu”

Grupka mężczyzn szuka przy brzegu jeziora małej dziewczynki zwanej Koharu. Nie mają co do niej miłych zamiarów. Zamiast niej znajdują Sango, która akurat uzupełniała zapasy wodne dla grupy. Z pomocą Inuyashy pozbywa się agresywnie nastawionych nieznajomych. Dziewczynka jest już bezpieczna, a staje się jeszcze bardziej szczęśliwa gdy widzi Miroku. Okazuje się, że oboje poznali się trzy lata wcześniej. Houshi był wtedy jedyną osobą, która pomogła jedenastoletniej wtedy dziewczynce w trudnych dla niej chwilach. Koharu wyjaśnia, że musi się teraz ukrywać, gdyż pobiła syna szefa niedalekiej wioski, za próbę dobrania się do niej. Koharu chce by Miroku dotrzymał obietnicy złożonej trzy lata wcześniej i wziął ją ze sobą, ten jednak wie, że nie może wziąć ze sobą zakochanej w nim dziewczynki. Tymczasem w lesie Kanna obserwuje Koharu przez swoje dziwne lustro. Miroku postanawia zostawić Koharu w domu jednej z zamieszkujących owe okolice rodzin. Jest to bardzo bolesne dla dziewczynki. Koharu chce pożegnać się z Miroku, lecz na przeszkodzie staje jej Kanna - jasnowłosa, ubrana w białe szaty dziewczynka z dziwnym lustrem. Koharu widząc swe odbicie w lustrze, pada nieprzytomna na podłogę…

Zwój 10 (148) „Kanna”

Inuyasha i przyjaciele odchodzą z wioski, jednak na ich drodze stają uzbrojeni mieszkańcy z chęcią zabicia hanyou i reszty. Nawet oberwawszy od półdemona dalej mają ochotę brać udział w nierównej walce. Dopiero gdy na miejsce przylatują Saimyoushou, nasi bohaterowie domyślają się, że to sprawka Naraku, który w jakiś sposób kontroluje ludzi z wioski. Miroku odnajduje dochodzącą do siebie Koharu. Wygląda na to, że dziewczynce nic nie jest. Miroku i Inuyasha ruszają do walki zostawiając w tyłach dziewczyny i Shippo. Koharu opowiada, że zanim zemdlała widziała demona, który prawdopodobnie jest za to wszystko odpowiedzialny. Kagome zastanawia się, dlaczego Inuyasha nie wyczuwał wcześniej żadnej obecności demona. Sango zauważa Kannę i atakuje ją swym bumerangiem, jednak ten odbija się od jej lustra i powala na podłogę łowczynię demonów. W tym momencie Kagome zostaje przytrzymana przez Koharu i zmuszona do zajrzenia w zwierciadło demona. Dusza Kagome zostaje wessana do lustra. Tymczasem Inuyasha i Miroku mają duże problemy z atakującymi ich wieśniakami, gdyż nie chcą robić im krzywdy. Na miejsce zjawia się Kagura, która powiadamia hanyou i mnicha, że Kagome straciła już prawdopodobnie swoją duszę...